10 Kasım

Bir bulut inmiş,beyaz,
Karlı dağlar başına.
Her 10 Kasım sabahı,
Bir ateş düşer, döşüme.

 

Nerdesin, ey Ata?m nerede?
Sensiz millet, öksüz burada.

 

Sanat, ilim, fen seninle.
Sevinen, gülen seninle.
Olmak isterdik inan,
Ebediyen seninle.

 

Dağların, ak başı kar mıdır?
Kuşlar, Ata?mdan haber, var mıdır?

 

Yarım bıraktığın işler,
Bugün, sanki seni bekler.
Zengin millet hayalin,
Acep, neden emekler?

 

Sen gelmiyorsan, bir haber gönder.
Kim içimizdeki, Atatürk gibi önder?

 

10 KASIM

 

Ben hiç 10 Kasım’a
“Günaydın” demem ki
Ben sensiz 23 Nisan’a
Hoş geldin diyemem ki

 

Seni özlesek bile
Elden ne gelir ki
Bir daha senin gibi
Gelecek mi ne belli

 

Bak 10 Kasım yine geldi
Gözlerde yaşlar tükendi
Aradan 78 yıl geçse bile
Senin hatıran hiç bitmedi

 

Sabahlar her zaman güzeldir
Seni hatırlatmadıkça
Günaydın denir ama
10 Kasım olmayınca

 

 

10 Kasim

Yıl otuz sekiz On Kasım Perşembe
Hatırdan çıkmayacak bir sonbahar.
Sarsılıyor İstanbul yedi tepe,
Yaman esmiş Dolmabahçe’de rüzgar.

 

Gerçek olamaz, olsa olsa bir düş,
Dokuzu beş geçe Atatürk ölmüş.
Böyle toptan bir yas nerede görülmüş,
Beraber ağlıyoruz kurtlar, kuşlar.

 

Bu memlekete en çok hizmet eden,
Bu aşk ile dağlara gücü yeten,
On sekiz milyonun omzunda giden
Atam, Ankara sırtlarında yatar.

 

10 KASIM

 

BAYRAK YARIYA ÇEKİLMİŞ
ATATÜRK’ÜM ÖLDÜ DİYE
EN SON YAPRAK DA DÖKÜLMÜŞ
ATATÜRK’ÜM ÖLDÜ DİYE

 

IRMAKLAR YASLI ÇAHLAMIŞ
AĞAÇLAR SESSİZ AĞLAMIŞ
VATAN KARALAR BAĞLAMIŞ
ATATÜRK’ÜM ÖLDÜ DİYE

 

SÜRÜ YASTUTMUŞ OVADA
KUŞLAR SUSMUŞ YUVADA
RÜZGAR ESMEZ OLMUŞ DAĞDA
ATATÜRK’ÜM ÖLDÜ DİYE